spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
11 oktober 2011
Vandaag heeft de Hoge Raad in Den Haag uitspraak gedaan. Het cassatieverzoek is verworpen en dat betekent dat de veroordeling nu definitief en onherroepelijk is.
Zoals jullie weten hebben wij er destijds bewust voor gekozen om op deze website geen aandacht te besteden aan de rechtszaken, omdat we hier geen woorden vuil willen maken aan de moordenaar van Joanne en zijn verdediger.
Maar omdat al die rechtszaken nu eindelijk echt achter de rug zijn, leek het ons wel goed om deze informatie wel op de website te zetten.
Wij zijn erg blij dat we nu een punt kunnen zetten achter alle slopende rechtszittingen bij de rechtbank in Zutphen en het gerechtshof in Arnhem, want we hebben dat als heel zwaar ervaren. We zaten daar vaak met gekromde tenen, met gebalde vuisten, met boosheid, met onbegrip maar vooral met heel veel verdriet. Het moeten luisteren naar de verdediger die probeerde zijn “client” vrij te pleiten door Joanne in een kwaad daglicht te zetten, heeft ons zoveel pijn gedaan……

Maar dat alles willen we nu achter ons laten. We willen ons richten op de toekomst, op ons leven zonder Joanne.
Daar zijn we het afgelopen jaar ook al druk mee bezig geweest en we merken dat het steeds iets beter met ons gaat. We doen ons best uit het dal te klimmen en hoe moeilijk het ook is, we zijn ervan overtuigd dat het ons gaat lukken.

We doen ook ons best om de droom die Joanne had om de mensen in Oeganda te helpen, te realiseren. Samen met een aantal sponsors zetten we het werk voort dat Joanne begonnen is. A.s. donderdag gaat Helma weer voor 12 dagen naar Oeganda om de kinderen op te zoeken, de scholen te bezoeken, afspraken te maken met het ziekenhuis en ook het project te bezoeken. Een dubbel gevoel: enerzijds heel erg trots dat Joanne dit in gang heeft gezet, anderzijds zo verdrietig dat zij zelf niet meer kan zien hoe goed het allemaal gaat.

Wanneer we achterom kijken, willen we kijken naar ons leven mèt Joanne, aan de mooie herinneringen die we hebben aan de 27 jaar dat ze bij ons was. Die herinneringen doen nu nog pijn, maar we hopen zover te komen dat we kunnen glimlachen of lachen om die herinneringen.

We weten dat de Joanne’s Hyves en Facebook pagina nog regelmatig bezocht worden, evenals haar “waarbenjij.nu” website. Daarom willen we die voorlopig nog “in de lucht” houden. We kunnen ons voorstellen dat je je soms weer dichtbij Joanne kunt voelen, wanneer je haar berichtjes weer leest en wanneer je haar foto’s kunt zien.

Nogmaals onze grote dank voor het medeleven, de betrokkenheid en de steun, in welke vorm dan ook. Het heeft ons goed gedaan en doet ons nog steeds goed.

Tot slot nog een paar regels uit het lied van Rob de Nijs, want zo moeten we nu verder…. zo gaan we nu verder….

Vandaag begraaf ik jou in mij 



Dan blijf je leven in mijn leven 

Neem m’n ogen en kijk met mij 

Neem m’n voeten en loop met mij 



Wat je nog doen wou, doe ik erbij 

Vanaf vandaag leef jij in mij

Ik zal twee levens leven 
Met jou in mij …..
 
spacer.png, 0 kB