spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
Maandag 6 april 2009

Donderdag 2 april hebben we Joanne naar haar laatste rustplaats gebracht.

De overweldigende belangstelling, het intense medeleven en de komst van zoveel mensen naar de herdenkingsdienst heeft een diepe indruk op ons gemaakt.

De stille tocht, de vele mensen langs de route, de vlaggen die halfstok hingen en het eresaluut van de politie ontroerde ons enorm. Ook hebben we het erg gewaardeerd dat de pers gepaste afstand heeft gehouden en – voor zover wij het gezien hebben- op een respectvolle manier verslag heeft gedaan.

 

We ervaren (weer) een achtbaan van emoties: zo vreselijk verdrietig dat dit allemaal over onze lieve Joanne gaat, maar ook een groot gevoel van dankbaarheid, dat Joanne voor veel mensen heel veel heeft betekend.

Wij hebben zelf het gevoel dat we op een goede manier afscheid hebben kunnen nemen van Joanne en met dit gevoel moeten we verder.

We moeten nu leren leven zonder Joanne en wat zal dat moeilijk zijn. Wat zullen we haar ontzettend missen.

Maar zoals we in de herdenkingsdienst ook gezegd hebben: Joanne zal in ons verder leven, in onze harten en in onze daden. Wij willen samen met jullie, haar droom realiseren.

Er is door verschillende mensen aan ons gevraagd of wij akkoord gaan met het oprichten van een soort  “Joanne Noordink fonds”. Wij hebben daar goed over nagedacht en besloten dat ons dat geen goed idee lijkt. De stichting Mukwano is eigenlijk Joannes geesteskind en door deze stichting te steunen, kunnen haar dromen gerealiseerd worden. We zijn dankbaar dat een aantal mensen al donaties heeft overgemaakt naar de stichting Mukwano. De vorderingen van de bouw op het project in Bushenyi kunt u volgen via de website www.mukwano.nl

Verder zijn er nog “de 6 kinderen van Joanne”. Samen met familie, een aantal vrienden en collega’s ( en u?) proberen wij ervoor te zorgen dat deze kinderen naar school kunnen en dat de kosten voor levensonderhoud betaald worden.

We zijn erg onder de indruk van het feit dat een groep leerlingen van het Chr. College Schaersvoorde (de school waar wij werkzaam zijn) het initiatief hebben genomen om komende week een schoolbrede actie te organiseren en op die manier ook geld in te zamelen voor deze 6 Oegandese kinderen van Joanne.

Dit is vermoedelijk het laatste bericht dat wij plaatsen op deze website.

Daarom willen we nogmaals van de gelegenheid gebruik maken om onze dankbaarheid uit te spreken over de manier waarop jullie ons gesteund hebben tijdens de 3½ maand van de vermissing van Joanne en toen het vreselijke nieuws ons bereikte dat Joanne niet meer leefde. Heel veel dank voor de geweldige lieve reacties, zowel in het gastenboek als in het condoleanceregister. Verder heel veel dank voor de vele kaarten en brieven, boekjes, bloemen en andere lieve attenties. We hebben ons echt gedragen gevoeld. Bedankt dat jullie er voor ons waren en – hoe raar het misschien ook klinkt- ook veel dank dat jullie er soms ook niet waren……we konden het soms niet meer opbrengen en wilden we zo graag even alleen zijn of samen zijn met Thomas en Tanja.

Dank voor jullie begrip hiervoor.

 

En nu moeten we de draad oppakken, ons leven weer oppakken. Leren te leven zonder Joanne. Het zal heel erg moeilijk worden, maar we willen ons mede laten leiden door de woorden (van Rob de Nijs) die we gehoord hebben in de herdenkingsdienst.

 

Vandaag begraaf ik jou in mij
Niet in de aarde, niet in die kist
Niet bij die bomen in de ochtend mist
Daar ben jij niet, jij bent veilig in mij

Vandaag begraaf ik jou in mij
Niet bij die steen daar, die lange rij
Al die oude namen, daar hoor jij niet bij
Nee vandaag begraaf ik jou in mij

Dan kan ik met je praten en antwoord geven
Dan blijf je leven in mijn leven
Neem m’n ogen en kijk met mij
Neem m’n voeten en loop met mij
We gaan naar huis toe, wij allebei
Vanaf vandaag leef jij in mij

Vandaag begraaf ik jou in mij
Zal je niet zoeken waar je nu bent
Blijf maar bij ons hier waar je iedereen kent
Jou plaats aan tafel hou ik voor je vrij

We zullen lachen en weer plannen maken
Zal met je slapen en met jou ontwaken
Neem m’n mond en lach met mij
Neem m’n handen en voel met mij
Wat je nog doen wou, doe ik erbij
Vanaf vandaag leef jij in mij

Haal weg dat kruis en al die witte bloemen
Verscheur de krant waar in ze jouw naam noemen
Neem m’n ogen en kijk met mij
Neem m’n hart en leef met mij
Want jouw dood is nu voorbij
Vanaf vandaag leef jij in mij

Zal twee levens leven
Met jou in mij

 

Met een hartelijke groet, mede namens Thomas en Tanja,

Arent en Helma

 
spacer.png, 0 kB